Македонски
Во македонската народна традиција, Божиќ не се доживува само како еден од најголемите христијански празници, туку и како ден исполнет со длабока симболика, верувања и обичаи што се пренесувале од колено на колено. Меѓу нив е и старото народно верување дека за Божиќ не треба да се подготвува пилешко месо или кокошка за празничната трпеза.
Според верувањата, кокошката е животно што „гребе“ со нозете и се движи наназад, па токму затоа се сметало дека нејзиното консумирање на Божиќ може симболично да донесе застој, враќање наназад или регрес во текот на годината – во здравјето, работата, семејната хармонија или животниот напредок. А Божиќ, како празник на раѓањето, светлината и новиот почеток, треба да носи само движење напред и благослов.
Затоа, народната традиција наложувала на овој ден да се избира храна што симболизира напредок, изобилство и стабилност. Така, на божиќната трпеза најчесто се наоѓале свинско месо, сарма, погача, жито и други јадења кои во народната симболика се поврзуваат со сила, плодност и благосостојба.
Иако денес ваквите верувања често се сметаат за суеверие, тие претставуваат значаен дел од нашето нематеријално културно наследство. Тие говорат за начинот на кој нашите предци го разбирале животот, природниот циклус и празниците, поврзувајќи ја храната со надежта за среќна и успешна година.
