
Во Македонскиот КИЦ во Софија на 1 април, со почеток од 18:30 часот, ќе се одржи отворањето на изложбата „In a Silent Way“ од Марjан Ѕингаров.
Во „In a Silent Way“ на Ѕингаров, сликарството се претвора во чин на тивко појавување. Формите не се наметнуваат, туку постепено испливуваат, како далечни тонови што се издигнуваат од поле на речиси целосна тишина. Делата се развиваат со воздржана интензивност, каде што масата, текстурата и сенката го заменуваат нагласениот гест, овозможувајќи присуството да биде почувствувано, а не декларативно наметнато.
Површините изгледаат длабоко обработени и ја носат патината на времето и притисокот. Земјените кафеави и јагленосани црни тонови доминираат во сликарскиот простор, додека одмерени проблесоци на темноцрвена и тиркизна се провлекуваат низ композициите како тивки музички тонови – суптилни, прецизни и резонантни. Овие хроматски интервали создаваат ритам што се доживува внатрешно, наместо да биде визуелно нагласен.
Слично на атмосферската просторност истражувана во музиката на Мајлс Дејвис, сликите се потпираат на пауза, густина и воздржаност. Тишината тука не претставува празнина, туку компресија – поле во кое материјата, меморијата и движењето се таложат во состојба на напната смиреност. Композициите не делуваат толку конструирани колку што изгледаат откриени, обликувани од бавни процеси на ерозија, прикривање и постепено ослободување.
Формите се движат меѓу телесното и геолошкото, без целосно да се стабилизираат. Контурите се раствораат во околниот простор, додека сликарските маси „дишат“ во сопствената тежина. Гледачот е повикан на созерцателно доживување во кое времето се забавува, перцепцијата се продлабочува, а значењето се појавува постепено. На тој начин, In a Silent Way се восприема како медитација за воздржаноста и внатрешниот одек на сликата. Делата зборуваат тивко преку текстурата и длабочината, потсетувајќи дека интензитетот не бара гласност – и дека најдлабоките движења често се случуваат под површината, на тивок начин.

Македонски



