Македонски
Мистичниот амбиент на Уметничката галерија „Амам“ при НУ Музеј Гевгелија, простор каде некогаш вирееле тајните на едно старо женско купатило, во петокот на 22 мај стана прибежиште за уметноста на Гордана Винчиќ. Промоцијата на нејзината книга проследена со мултимедијална изложба под наслов „Мостови кон себе“ се претвори во интимно и длабоко емотивно доживување кое ја преплави публиката со исклучително позитивна енергија.
Оваа вечер за авторката означи затворање на еден совршен творечки круг и враќање кон сопствените искони. Нејзиното сеќавање за Гевгелија нежно нè враќа во далечната 1979 година, кога како дете ги правела првите чекори на археолошките ископувања со својот татко, археолог, вредно чистејќи ја прашината од керамичките пронајдоци. По повеќе од четири децении, таа одново зачекори во „градот на сонцето“, но овој пат за да го разгори сопствениот уметнички оган.
Со искрена срдечност и топли зборови на добредојде, настанот го отвори директорот Саша Јованов, воведувајќи ги гостите во ова необично творечко патување. Вечерта доби посебна духовна димензија и убавина преку зборовите на поетесата и професорка по старогрчки јазик од Грција, Софија Бекиоти (Σοφία Μπεκιώτη). Како рецензент на книгата, таа низ своето излагање ја истакна естетската вредност на делото, ставајќи посебен акцент на уникатниот поетски пристап кон сказните проткаени во него.
Судбински средби и невидливи нишки
Настанот уште еднаш ја потврди моќта на уметноста да ги пронаоѓа и поврзува сродните души низ времето. Меѓу највечатливите моменти беше приказната за пријателството помеѓу уметницата и Данче Ангеловски, координатор на депо во музејот. Нивната поврзаност започнала речиси филмски — уште пред лично да се запознаат, будното око на Данче ги забележало сликите на Гордана Винчиќ во еден дом, по што веднаш побарала да дознае која е авторката. Таа силна енергетска препознатливост на „Мостови кон себе“ ги зближила засекогаш. Данче со својот говор, флексибилност и безрезервна љубов кон уметноста придонесе целиот настан да добие дополнителен, специфичен сјај.
Огромна благодарност беше упатена и до прекрасните локални жители кои несебично и со целото свое срце помогнаа во поставувањето на делата, правејќи сите присутни да се чувствуваат како дома. Живите мостови на оваа манифестација ги изградија и бројните гости кои допатуваа од Грција, Израел, Скопје, Демир Капија, Неготино и самата Гевгелија.
Внатрешниот крик на душата преку боја и збор
Ова уметничко остварување пулсира како личен манифест кој се спротивставува на сивилото и брзината на деновите. Во воведот на книгата, авторката порачува:
„Немилосрдната центрифуга на бесмисленото секојдневие вешто ги поткрадува длабоките сознанија на детските срца во нас. Душата се бори да ја најде својата автентична природа, да се разбуди од сонливоста на времето и сретне со себе… Инспирирана од заводливиот лавиринт на сказните, митовите и legends се обидувам да насликам живи мостови до нивните скриени наративи.“
Низ текстовите и илустрациите, како што е поетската сторија „Дрво на животот“, делото нè потсетува дека луѓето и природата се нераскинлива мрежа што нè поврзува низ вечноста. Кога им пристапуваме со отворено срце, тие ни ги пренесуваат најдлабоките животни мудрости, носејќи ѝ на душата храброст и метаморфоза кон нејзината исконска цел.
Покрај промовираната книга, гевгелиската публика имаше ексклузивна можност да ужива во 42 оригинални ракотворби од исто именуваниот циклус кој во целост е сочинет од 72 илустрации. Сите дела се изработени на хартија во комбинирана техника со акварел, златен пигмент, туш и јаглен, со димензии кои варираат меѓу А4 и А3 формати.
Изложбата остави длабок и неизбришлив белег, докажувајќи дека уметноста останува единствениот универзален јазик што безрезервно ги спојува човечките срца.
