Македонски
Судска одлука што отвора повеќе прашања отколку што затвора, повторно го става во фокус односот меѓу правосудството и политиката во земјава. Случајот меѓу кардиохирургот Жан Митрев и поранешниот премиер Зоран Заев доби нов тек, откако Основниот суд во Струмица се прогласи за ненадлежен и предметот го препрати во Скопје.
Тужбата, поднесена од Заев преку неговиот полномошник, се однесува на наводна клевета и барање за надомест од 500.000 денари поради повреда на угледот. Повод за постапката се изјави дадени од Митрев во телевизиско гостување, во кое тој говореше за можни интереси на „политички влијателни лица“ за преземање на неговата болница.
Одлуката струмичкиот суд да се прогласи за ненадлежен не е изненадување за правната фела, имајќи предвид дека настанот на кој се темели тужбата се случил во медиум регистриран во Скопје. Но, симболиката на оваа одлука оди подалеку од чисто правните аргументи. Судот кој со години важеше за блиско поврзан со локалната политичка структура, овојпат избра да се дистанцира од случајот.
Токму тука започнува и пошироката интерпретација: дали станува збор за едноставно почитување на законските норми или за суптилен сигнал дека влијанието на поранешните центри на моќ, вклучително и оние поврзани со Заев, веќе не е она што беше?
Во меѓувреме, контекстот дополнително се усложнува со развојот на настаните поврзани со клиниката на Митрев и претходните обвинителски одлуки, вклучително и повлекувањето на забраната за продажба на удел, што отвори сомнежи за мотивите зад целокупната постапка.
Предметот сега продолжува пред Основниот граѓански суд во Скопје, каде што вниманието ќе биде насочено не само кон правната разрешница, туку и кон тоа дали институциите ќе успеат да демонстрираат независност од политички и економски влијанија.
Во таков амбиент, случајот меѓу Митрев и Заев прераснува во повеќе од обичен спор за клевета – тој станува тест за зрелоста на правниот систем и за способноста да се надмине перцепцијата дека одредени политички фигури сè уште имаат привилегиран третман.
