Македонски
Стресот на работното место не мора нужно да се претвори во резултати веднаш, но телото и умот можат да испратат предупредувања дека обемот на работа станал преголем.
Високата продуктивност не мора нужно да значи дека сè е во ред. Можно е да ги исполните роковите, да одите на состаноци и да напредувате во кариерата, а да ги игнорирате знаците дека стресот на работното место сериозно влијае на вашето физичко и ментално здравје со месеци.
Токму ова е една од стапиците на хроничниот стрес. Проблемите обично не се појавуваат преку ноќ, туку постепено: сè полош сон, главоболки, мускулна напнатост, проблеми со варењето, раздразливост и чувство дека дури и за време на викендот не можете целосно да се опуштите.
Еден од првите знаци на преоптовареност може да биде промена во квалитетот на спиењето. Потешко ви е да заспиете, се будите среде ноќ размислувајќи за одговорностите или се будите уморни наутро како претходниот работен ден никогаш навистина да не завршил.
Со текот на времето, може да се појават и главоболки, мускулна напнатост, стегање на вилицата или проблеми со варењето. Хроничниот стрес може да влијае и на имунолошкиот систем, што може да го направи телото поподложно на болести.
Друг предупредувачки знак може да биде зголемената зависност од кофеин за да го поминете денот или од алкохол за да се опуштите навечер. Проблемот се јавува кога она што порано беше повремено станува речиси секојдневна неопходност.
Исцрпеноста не мора веднаш да биде видлива во деловните резултати. Едно лице сè уште може да биде многу успешно, а во исто време да чувствува дека постепено се затвора внатре.
Раздразливоста, емоционалната исцрпеност, губењето на интересот за хоби и дружење, како и вознемиреноста што не исчезнува дури и во слободни денови, можат да бидат знаци дека е премината границата помеѓу нормалниот работен притисок и хроничниот стрес.
Особено внимание треба да се посвети на чувството на вина за време на одмор. Ако се чувствувате непријатно да не правите ништо или треба постојано да проверувате е-пошта и пораки, работата можеби заземала премногу дел од вашиот живот.
Еден вознемирувачки модел се појавува кога работата станува главен извор на идентитет, самодоверба и чувство на лична вредност. Во тој случај, корисно е да си поставите едноставно прашање: Кој сум јас кога не работам?
Ако ви е тешко да најдете одговор на тоа, ако пријателите и хобијата исчезнале од вашиот секојдневен живот или повеќе не знаете како да поминете слободен ден без да чувствувате дека треба да правите нешто, можеби е време за промена.
Не е само бројот на часови поминати на работа одлучувачки. Важно е дали телото и умот успеваат да се опорават по стресен период.
Повремениот стрес е нормален дел од животот и по него треба да можеме да се вратиме во нормала. Проблемот се јавува кога чувството на напнатост не исчезнува дури ни по викенд, одмор или период со помалку работа.
Затоа не е потребно веднаш да донесувате драстични одлуки како што е давање отказ. Појасните граници помеѓу работното и приватното време, доволно спиење, соодветни паузи во текот на денот и времето поминато без деловни прегледи можат да помогнат да се започне.
Ако симптомите продолжат, се влошат или почнат сериозно да влијаат на секојдневното функционирање, вреди да се разговара со лекар или професионалец за ментално здравје.
Конечно, корисно е да си поставите уште едно прашање: Дали она што го добивам од работата е соодветно на она што го давам секојдневно? Ако одговорот е негативен долго време, можеби е време посериозно да ги слушате сигналите што ги испраќаат вашето тело и ум.
