Македонски
Со излегувањето од печат на поетскиот и духовен еп „Крстот на Охрид и Светлината на Вечноста“, авторот проф. д-р Зоран Пејковски го збогатува својот богат и плоден книжевен опус со своето 70-то книжевно дело – дело со исклучителна духовна, историска и поетска димензија.
Овој грандиозен поетски еп е посветен на Неговото Блаженство Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан, Чуварот на Светата Охридска Архиепископија и на Апостолското Предание, по повод 40-годишнината од неговото замонашување – четири децении посветени на монашкото, архипастирското и духовното служење.
„Крстот на Охрид и Светлината на Вечноста“ претставува сложено поетско видение во кое личната духовна одисеја на Архиепископот г.г. Стефан се преплетува со вековите на христијанската цивилизација, со историјата на Македонија и со непрекинатото сведоштво на Светата Охридска Архиепископија.
Рецензент на делото е големиот македонски писател, драматург и поет Јордан Плевнеш, кој во својата возвишена рецензија го определува овој поетски еп како „транс-историски поетски еп за Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан“.
Според Плевнеш, проф. д-р Зоран Пејковски во дванаесет пеења ја поетизира одисејата на еден земен и духовен пат, создавајќи форма во која интимата на една биографија се поврзува со вековите на „Крстот на Охрид и Светлината на Вечноста“, олицетворена во Христос Спасителот и во вечната сила на Божјото слово.
Особената симболика на делото започнува уште со епиграфот од Светиот апостол Павле: „Сè можам преку Христос, кој ми дава сила!“ (Филипјаните 4:13).
Овие зборови ја носат основната духовна порака на епот – дека верата, љубовта и истрајноста се сили кои го надминуваат времето и ги поврзуваат човечката историја со вечноста.
Во својата рецензија Јордан Плевнеш посочува дека преку ова дело се остварува една длабока врска меѓу апостолските почетоци на христијанството во Македонија, подвигот на Светиот апостол Павле и првата христијанка во Европа – Света Лидија Македонска, со духовната светлина на Охридскиот престол, од древната возвишеност на Јустинијана Прима до светителскиот завет на Свети Климент и Свети Наум.
Плевнеш ја согледува книгата како поетско патување низ вековите, во кое се среќаваат големите духовни и книжевни традиции. Тој нагласува дека Пејковски создава „неракоотворен споменик“, дело кое ја продолжува големата поетска линија од Данте Алигиери до Вилијам Батлер Јејтс, поврзувајќи ја уметноста на зборот со вечните прашања за верата, спасението, љубовта и човековото постоење.
Во епот „Крстот на Охрид и Светлината на Вечноста“ Охрид не е само историски град, туку духовен универзум – место каде што вековите се сретнуваат, каде што камбаните и храмовите сведочат за непрекинатото траење на духовното наследство.
Авторот проф. д-р Зоран Пејковски преку моќниот поетски израз го следи патот на Архиепископот г.г. Стефан како духовен пат на посветеност, трпение и служба, истакнувајќи ја симболиката на крстот како товар, но и како светлина што го води човекот низ историските искушенија.
Рецензијата на Јордан Плевнеш дополнително ја нагласува мислата дека Црквата не е само градба од камен, туку „живото тело Христово“, а делото на Пејковски ја продолжува поетската епопеја на Светата Охридска Архиепископија како духовен столб низ вековите.
Со ова 70-то книжевно дело, проф. д-р Зоран Пејковски потврдува уште еднаш дека литературата може да биде повеќе од естетика – таа може да биде паметење, молитва, духовно сведоштво и мост меѓу минатото и иднината.
„Крстот на Охрид и Светлината на Вечноста“ останува како поетски дар кон Охрид, кон Светата Охридска Архиепископија, кон духовното наследство на Македонија и кон сите оние кои веруваат дека светлината на верата, љубовта и Словото никогаш не згаснува.
Ова дело не е само нова книга во македонската книжевност, туку поетско сведоштво за една вечна тема – патот на човекот кон Бога, патот на историјата кон вечноста и патот на светлината низ вековите.
