Македонски
Истражувањето е спроведено од научници од Универзитетот во Синсинати и е објавено во списанието Neurology, официјалната публикација на Американската академија за неврологија. Тие анализирале податоци за мозочните удари во регионот на поширок Синсинати и северниот дел на Кентаки во периодот од 1993 до 2020 година. Во текот на овој период, биле евидентирани 2.076 првични мозочни удари кај лица на возраст од 20 до 54 години.
Стапката се зголемила од 33,9 случаи на 100.000 човек-години во периодот 1993–1994 година, на 62,2 случаи во 2020 година – што претставува пораст од приближно 83%.
„Нашите резултати покажуваат дека мозочниот удар станува сè почест кај помладите возрасни лица“, изјави авторката на студијата, д-р Емили Р. Фишер од Универзитетот во Синсинати.
Исхемичните мозочни удари бележат најголем пораст
Овој пораст првенствено се должи на исхемичниот мозочен удар, кој настанува кога ќе дојде до затнување на крвен сад што го снабдува мозокот. Стапката на вакви мозочни удари се зголемила од 23,8 на 47,3 случаи на 100.000 човек-години. Сличен пораст не е забележан кај мозочните удари што вклучуваат крвавење во мозокот или околу него.
Марихуана, крвен притисок и дијабетес
Кај помладите пациенти што доживеале мозочен удар, со текот на времето станале почести состојби како што се висок крвен притисок, дијабетес, атријална фибрилација, како и употреба на психоактивни супстанции. Уделот на пациенти кај кои е документирана употреба на супстанции се зголемил од 4,6% на 40,2%, при што најголем дел од овој пораст отпаѓа на употребата на марихуана.
Авторите нагласуваат дека студијата не може да утврди дали овие фактори се причина за порастот, бидејќи недостасувале споредливи податоци за лица што немале мозочен удар. Понатаму, анализата опфаќа само еден регион во Соединетите Држави.
Повеќе преживеани, но со долгорочни последици
Смртноста во текот на првите 30 дена по мозочен удар е намалена од 11,7% на 9,4%. Според Фишер, тоа значи дека сè поголем број помлади луѓе живеат со долгорочните последици од мозочниот удар, како што се тешкотии во движењето, говорот или помнењето.
Таа нагласува дека овие наоди ја истакнуваат важноста од идентификување и третирање на факторите на ризик уште во раната зрелост.
