Македонски
Во Мелник, пред споменикот на Пиринскиот цар и македонски војвода Јане Сандански, со особена свеченост, достоинство и силен патриотски набој беше одбележана 111-годишнината од неговата смрт. Настанот не беше само чин на сеќавање, туку моќна потврда дека идеалите за слобода, правда и национално достоинство не се избледени страници од историјата, туку жива сила што и денес ги обединува Македонците, вели Зоран Пејковски, директор на македонскиот КИЦ во Софија.
Собирот прерасна во семакедонско обединување, каде што Македонци од Пиринска и Егејска Македонија, како и од други делови, се собраа со заедничка цел, да го оддадат своето признание на делото на Сандански и да ја потврдат својата непоколеблива решеност да го зачуваат македонскиот идентитет. Во атмосфера исполнета со емоции, гордост и истрајност, присутните испратија силна порака дека македонството не може да се избрише, ниту да се замолчи, без разлика на историските и современите предизвици.
Особено значајно беше присуството на директорот на Македонскиот културно-информативен центар во Софија, проф. д-р Зоран Пејковски, кој во својство на дипломатски советник даде видлива и суштинска поддршка на настанот. Со положувањето букет свежо цвеќе пред споменикот на Јане Сандански, тој оддаде длабока почит кон ликот и делото на војводата, истовремено испраќајќи порака за континуитетот на борбата за културно и национално самоопределување. Неговото присуство беше доживеано како симбол на поврзаноста меѓу институциите и народот, но и како јасен знак дека македонската културна и национална кауза има свои гласни и достоинствени претставници.
На собирот учество зедоа и претставници на организации кои, и покрај долгогодишните забрани и ограничувања, продолжуваат да дејствуваат во насока на заштита на правата на Македонците. Заедно со Македонските пратеници од пратеничката група на ВМРО-ДПМНЕ, Даниела Христова, Душко Иванов, Петар Марков, потоа проф. д-р Стојко Стојков и други активисти, тие уште еднаш ја потенцираа потребата од истрајност, солидарност и непоколеблива верба во правдата. Нивното присуство и ангажман претставуваат сведоштво дека борбата за основни човекови и национални права не престанува, туку се пренесува и се зајакнува со секоја нова генерација.
Во текот на настанот, повеќепати беше нагласено дека ликот и делото на Јане Сандански претставуваат неисцрпен извор на инспирација. Неговата борба за слобода и достоинство останува водилка и денес, потсетувајќи дека вистинските вредности не подлежат на заборав. Присутните со длабока почит се потсетија дека Сандански не бил само историска личност, туку симбол на непокор и визија за иднината.
Собирот во Мелник испрати јасна и недвосмислена порака: Македонците постојат, опстојуваат и ќе продолжат да го чуваат својот идентитет. Границите не можат да ја поделат нивната припадност, ниту да ја оттурнат нивната историја. Напротив, тие само ја зајакнуваат свеста за заедништво и потребата од зачувување на националното наследство.
Од Мелник повторно Македонците се заколнаа дека нема да молчат, дека нема да се откажат и дека ќе продолжат да го бранат своето име, својот јазик и својата вистина. Таа заклетва одекна силно, како потсетник дека иднината им припаѓа на оние што не се откажуваат од своите корени.
Во таа решителност, во таа истрајност и во таа вера се крие силата на еден народ што опстојува низ времето. И токму затоа, гласот на Македонците и Македонија ќе продолжи да се слуша, јасно, достоинствено и непоколебливо до вечноста.
