
Лепчето или питата со паричка е еден од најраспространетите и најомилени обичаи поврзани со Божиќните празници во Македонија. Иако денеска често се практикува различно од семејство до семејство, традицијата има јасна основа.
Во македонската православна традиција, лепчето со паричка најчесто се крши на Бадник, 6 јануари, за време на бадниковата, строго посна вечера. Лепчето се врти над масата, се прекрстува, а потоа се дели на парчиња – прво за Бога или за куќата, потоа за домаќинот, домаќинката и останатите членови на семејството. Оној што ќе ја најде паричката се смета дека ќе има среќа, здравје и напредок во текот на целата година.
Сепак, во некои делови на Македонија, особено под влијание на пошироките балкански обичаи, лепчето со паричка се крши на Божиќ, 7 јануари, обично наутро, по враќањето од црква или за време на божиќниот ручек. Во овие случаи, лепчето често е мрсно и се поврзува со радоста од Христовото раѓање.
Етнолозите посочуваат дека и двата начина се прифатливи, бидејќи суштината на обичајот не е во точниот момент, туку во симболиката – благослов за домот, бериќет и семејна слога. Затоа, без разлика дали лепчето се крши на Бадник или на Божиќ, традицијата останува жива сè додека се практикува со почит и заедништво.

Македонски






