Македонски
Книжевниот клуб Утопија беше домаќин на необична книжевна вечер посветена на „Синхроницитети“, мултимедијалната игра за креативно пишување на визуелниот уметник, дизајнер и илустратор Марко Трпески.
Настанот, модериран од професорката по македонски јазик и литература, критичар и есеист Симона Петровска, ги спои литературата, визуелната уметност и играта во едно интерактивно искуство во кое присутните не беа само публика, туку и активни учесници во процесот на создавање.
Во разговорот со авторот беше претставен повеќегодишниот развој на проектот, кој од серија дизајнирани картички прераснал во комплексна игра што ја поттикнува имагинацијата, асоцијативното размислување и креативното пишување. Присутните имаа можност да слушнат и дел од текстовите создадени преку „Синхроницитети“ од автори како академик Влада Урошевиќ, Владимир Лукаш, Ана Голејшка и Ана Јовковска, кои сведочат за различните книжевни светови што можат да произлезат од исти симболи и визуелни поттици.
Синхроницитети не е игра што дава готови приказни. Таа отвора врата кон приказните што веќе постојат во луѓето. Секој учесник доаѓа со сопствен свет, а картичките само му помагаат да го открие и раскаже“, истакна Марко Трпески.
Најголем интерес предизвика практичниот дел од програмата кога картичките беа ставени во рацете на посетителите. Деца, ученици, студенти, професори и љубители на книжевноста создаваа сопствени текстови инспирирани од симболи, фотографии и асоцијативни задачи. Од истите картички се родија десетици различни приказни, секоја со сопствен тон, перспектива и авторски печат. Особено внимание привлече присуството на најмладите учесници кои со својата непосредност и фантазија покажаа дека креативното пишување не познава возрасни граници.
Она што беше особено вредно е што книжевноста излезе од рамките на класичниот разговор за книги и стана жив процес во кој секој можеше да учествува. Вечерта покажа дека приказните не им припаѓаат само на писателите. Тие им припаѓаат на сите што се подготвени да ја слушнат сопствената имагинација“, изјави модераторката Симона Петровска.
Можеби најубавата слика од вечерта не беа картичките, туку луѓето околу нив. Од деца во предучилишна возраст до пензионери, сите прифатија да влезат во истата игра на асоцијации, симболи и приказни. Во време кога генерациите сè поретко делат заеднички простор, „Синхроницитети“ создаде една мала заедница на раскажувачи во која возраста не беше важна, туку љубопитноста.
