Македонски
Има Македонија и доста поштен народ и луѓе на кои не им траба „Безбеден град“ за да возат по прописи, ниту позорникари за да не го фрлаат ѓубрето во река, или да не ја кршат клупата во парк. И секогаш ми сметало кога се омаловажуваме и велиме „само овде го има ова“ и дека само криминалците успеваат. Ама, па, оваа недела, како да не речеш дека види ги, стврано „се снашле“:
Стојан Чифлигароски и Љупчо Пецов – Ѓаволот
Нашите личности на неделата ги поврзуваат снаодливоста, но и „Синџир“, една од најголемите антикорупциски акции и судски предмети за финансиски криминал во Македонија.
Овој случај разоткри дека за нивната снаодливост била потребна цела армија – мрежа од дури 26 физички лица и 28 фирми. Овие претприемачи со визија меѓусебно си издавале лажни (фиктивни) фактури за стоки кои реално никогаш не биле купени или продадени, ниту пак услугите биле извршени. Со помош на овие фиктивни фактури, фирмите лажно прикажувале огромни трошоци и на тој начин го одбегнувале плаќањето на данокот на добивка кон државата и неосновано барале поврат или намалување на ДДВ. Откако ќе ги „извлечеле“ парите преку лажните трансакции, тие ги пуштале во легален промет со цел да го сокријат нивното криминално потекло.
Како организатори и клучни фигури во ова здружување се посочуваат: Сашо Вучков (првообвинет кој веќе доби затворска казна), Стојан Чифлигароски (газда на СВ Инвест, eден од позначајните изведувачи на работи за РЕК „Битола“) и Љупчо Пецов – Ѓаволот (контроверзен бизнисмен со неколку други заврзлами веќе на конто).
А, како ги поврзува снодливоста? И двајцата тргнаа по различни патишта, ама и на двајцата им се испрати.
Неделава прво Чифлигароски по скоро три години се врати дома и во моментов е во притвор, кој веќе му беше одреден. Бидејќи не бее уапсен некаде надвор, па екстрадитиран, туку самиот си дојде на граница, по веќе разработениот рецепт на Артан и Перпарим, па лесно е да се заклучи дека некаков си договор за неговата иднина веќе постои. Кој рече дека исселените не се враќаат во Македонија?
Ѓаволот пак, одлучи да нè повози поинаку. Призна вина во Основниот кривичен суд Скопје и доби условна казна затвор од две години и треба да плати 8.000 евра. Тоа се само неколку нули помалку од оние гореспоменатите проневерени 8 милиони. Тој не смее да управува со правно лице или имот во следните 10 години, ама, па, затоа, ќе може да ги управува неговите три автомобили за кои судот не сметаше дека треба да му ги одземе иако Обвинителството бараше „конзервација и трајно конфискување на неговиот возен парк“.
Слободен е човекот, ќе му требаат.
До следната недела, кога некој повторно ќе нè врзува, имајте убав викенд и чекајте ги вестите како Чифлигароски и Перпарим одат да се бранат од куќен притвор. И продолжете да го фрлате ѓубрето во канта – некој мора да ја чува чиста државава додека тие ја чистат од милиони.
