Македонски
Македонската метропола вечерва оддава почит на својата најтешка историска рана, одбележувајќи шеесет и три години од катастрофалниот земјотрес кој засекогаш го промени ликот и судбината на градот.
По тој повод, легендарниот пејач Драган Мијалковски ќе одржи целовечерен концерт под наслов „Скопје радост моја“, сместен кај познатата фонтана „Лотосов цвет“ во Градскиот парк. На просторот каде што генерации скопјани израснаа и создаваа свои спомени, ќе прозвучат композициите на уметникот чиј глас веќе повеќе од половина век е неизразен дел од македонската музичка меморија. Овој настап носи силна порака со која градот со децении го надминува своето најболно утро, потсетувајќи дека урнатините не беа крај за Скопје, туку почеток на неговото раѓање и обнова.
Кобните дваесет секунди што го прекинаа нормалниот тек на животот се случија на 26 јули 1963 година, точно во пет часот и седумнаесет минути, кога силен земјотрес од 6,1 степен според Рихтеровата скала го погоди главниот град. Под стихијата на урнатините тогаш загинаа 1.070 луѓе, илјадници беа повредени, а над двесте илјади жители во еден момент останаа без своите домови.
Уништувањето беше катастрофално, со над четириесет илјади целосно или делумно оштетени станови, при што извештаите на Обединетите нации потврдија дека дури осумдесет проценти од градските објекти беа претворени во прашина. Сепак, сувите бројки не можат целосно да ја опишат трагедијата на семејствата кои за момент ги загубија своите најблиски и целиот дотогашен живот, ниту пожртвуваноста на спасувачите кои со денови неуморно работеа меѓу шутот.
Веста за скопската трагедија светкаво брзо го обиколи светот, предизвикувајќи невидена хуманитарна мобилизација која ги премина сите политички и идеолошки бариери на тогашната Студена војна. Од сите меридијани пристигнуваше помош во медицински екипи, храна, градежни материјали и финансиски средства, со што Скопје го доби својот идентитет како град на меѓународната солидарност. Обединетите нации презедоа клучна улога во урбанистичката архитектура на обновата, носејќи светски познати имиња како јапонскиот архитект Кензо Танге, чиј визионерски печат и денес е видлив во градските објекти, училишта и болници изградени од странски донации. Трагите од таа глобална хуманост останаа засекогаш вградени во ткивото на градот, правејќи го овој датум симбол на ретко светско обединување.
Симболиката на изборот на Драган Мијалковски за овој ревијален концерт се огледа во тоа што неговото творештво директно се соодносува со децениите во кои Скопје повторно се градеше и го оформуваше својот современ градски дух. Со богата кариера исполнета со настапи на бројни фестивали, неговиот репертоар содржи безвременски евергрини како „223-305“, „Кажи нешто драга“, „Перонот 3“ и „Скопје радост моја“, создадени во соработка со музички гиганти како Шпато, Џамбазов и Костов. Оваа музичана ера одбележана со големи оркестри и внимателни аранжмани остана препознатлива за повеќе генерации. Вечерниот концерт во Градскиот парк не е само тажна ретроспектива кон минатото, туку прослава на животот кој продолжи да се раѓа, да созреава и да создава уметност врз некогашните урнатини.
