Еден од најголемите повоени грчки поети и писатели, Македонецот Маркос Мешкос почина на 83 годишна возраст по долгогодишната битка со ракот.

Роден е во Воден во 1935 година, каде што ги завршил средните училишта. Дипломирал на атинскиот Институт за технологија во школата Доксиjади во Атина во 1968 година. Работел како графички дизајнер во неколку рекламни агенции и како издавачки уредник.

Во многу списанија соработувал со песни, студии и проза. Неговите песни се преведени во неколку европски земји. Од 1981 година живее во Солун. Беше почестен со поетската награда „Диабазо” во 1995 година за неговата поетска колекција „Честитки” и со наградата на фондацијата Костас и Хелен Небесно на Академијата во Атина во 2006 година за неговата поезија.

Мешкос е автор и на поетските книги „Пред смртта” (1958), „Мавровони” (1963), „Анонимни” (1971), „Коњи на хиподромот” (1973), „Приватните гробишта” (1977), „Духовите на слободата” (1979), „Цвеќиња во проколната змија” (1983), „Сенката на земјата” (1986), „Честитки”, „Елеутери” (2005), „Единствениот и множина шепот” (2009), „Откупнината” (2012), „Песните на скалата Хад”(2018).

На парламентарните избори во септември 2015 година тој беше на 12-тата позиција на листата кандидати на Сириза.

Политичките страдања од историјата, за разлика од чувството на слобода издлабени од сликите на природата во Втората светска војна и Граѓанската војна, го ставија својот печат на поетското дело на Мешкос.

Неговите песни се преведени во неколку европски земји, но не и во Македонија.

Republika.mk - содржините, графичките и техничките решенија се заштитени со издавачки и авторски права (copyright). Крадењето на авторски текстови е казниво со закон. Дозволено е делумно превземање на авторски содржини (текст и фотографии) со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.