Белграѓанката Т. С, поранешен ученик на училиштето за глума на Мирослав Алексиќ, обвинет за силување и сексуално злоставување, кој треба да биде сослушан како сведок во претстојната постапка против него, за српски „Блиц“ изјави за нејзините трауматски искуства од ова училиште.

Побара да ги затвориме очите, а потоа момчињата со рацете да не допираат по целото тело, од глава до пети. И во интимни делови. Сите бевме многу засрамени. Бев збунета и згрозена, но на Мика не смееше да му се каже „не“! Мика избра кој со кого ќе биде спарен. Се сеќавам, момчето што беше со мене се викаше Војкан, го заборавив неговото презиме. Мика подоцна побара да опишеме како се чувствуваме. Јас јасно се сеќавам, реков „гадно“, а тој беше бесен и ме присили да го опишам точно. Се обидов да си го објаснам тоа како актерска вежба, бидејќи тоа ќе мора да го сториме и на филм. Дури подоцна, кога пораснав, сфатив колку е тоа ненормално. Деца не снимаат секси сцени!“ – изјави за „Блиц“ сведокот Т. С.

Поради одговорот што го дала, Алексиќ многу бргу ја избркал од училиште. Тој и рекол веќе да не доаѓа затоа што не припаѓа таму.

Тој го стори тоа, како и сè друго, пред сите, со цел да ме понижи уште повеќе. Тоа ми помогна, никогаш не би се осмелила да заминам сама – вели Т. С.

По првичниот шок, таа почнала да се чувствува слободна. Како и многу ученици кои поминале низ овој застрашувачки коктел од психолошко и сексуално злоставување маскирано во „училиште на животот“, и денес таа не може да објасни што ја држело во т.н. училиште и зошто не го напуштила порано.

– Уморна сум од целиот свет на глума, немав ниту амбиција да се запишам на Академијата. Тоа беше чудна мешавина од омраза, фасцинација со моќен и харизматичен човек и желба да се задоволи него, но и страв од неуспех, што на крајот се случи – вели Т. С.

Таа никогаш не разговарала со никого на оваа тема, до неодамна. Непосредно пред актерките Милена Радуловиќ и Ива Илинчиќ храбро да излезат во јавноста, таа им раскажала на своите мајка и сестра за своето трауматско искуство. Таа повикала полиција веднаш штом го прочитала признанието на Милена, подготвена да раскаже сè што преживеала.

T. С. раскажува како не сите деца имале ист третман. Некои познати актери денес (таа ги кажала имињата на полицијата) имале подобар статус и Мика ги малтретирал помалку.

Најтешко им беше на оние кои беа срамежливи или пречувствителни, како што станав јас. Тој страв би го намирисал и стануваше уште полош. Кога влегов во пубертет и почнав да се здебелувам, тој почна да ме навредува за сметка на мојот физички изглед. Тој рече дека сум дебела, дека имам „голем задник“. Во седмо одделение, имав тежина од 57 килограми на своите 168 сантиметри, што не е мала тежина, но не е дека бев слон. Сепак, тој направи сè за да се чувствувам така. Она што најмногу ме боли денес е таа детска потреба Мика да ме сака и да ме пофали, а тогаш би сторила сè за тоа. Ни беше голема чест кога избра еден од нас да му купи кафе или цигари, „дрина“ без филтер, кои немилосрдно ги пушеше во таа просторија на петтиот кат на Радио Белград – се сеќава сведокот Т. С.

Неколку месеци откако Т. С. се запишала во драмската група, следеше првиот шокантен настан со сексуална конотација.

Мика ме избра мене и три други девојки како и добро познат актер денес (идентитет познат на редакцијата) за снимање на серија, односно една епизода. Иако улогите беа мали, снимањето траеше неколку дена, од утро до вечер на Кошутњак. Чекајќи го нашиот ред, трчавме наоколу, играјќи. Кога дојдовме на проба за прв пат по пробата, Мика не повика петмината и викаше толку многу што се тресеше целото Радио Белград. Најшокантно за мене беше што тој го казни тоа момче кое „не бркаше на сетот и ни ги креваше здолништата“, што навистина не се сеќавам дека се случило! Му рече да се качи на масата и да ги соблече пантолоните пред целата група, што и го стори. Тогаш тој викна: „Сега сите излезете!“ Дојдов дома плачејќи и реков дека ме исфрлија од групата. За жал, се вратив. Почнаа моите години на терор – вели Т. С.

Republika.mk - содржините, графичките и техничките решенија се заштитени со издавачки и авторски права (copyright). Крадењето на авторски текстови е казниво со закон. Дозволено е делумно превземање на авторски содржини (текст и фотографии) со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.